خونه تکونی من از ذهن شروع میشه،شایدجای بعدیش روی کاغذ باشه ،یعنی نوشتن اینکه چه ها میخوام بکنم و چه ها نباید بکنم.
بعد میرسه به مرتب کردن هارد کامپیوتر،بعد مرتب کردن اتاق و بعد سرو سامان دادن کارهای عقب مونده.امروز و دیروز پدر من و هاردم باهم در اومد.البته تنها هر چیزی بردم کنار چیزای شبیه خودش و دسته بندیشون مونده.نتیجه این مرتب سازی که هنوز مونده شده این.
۲۲.۵ گیگا بایت موزیک.
۱۵.۵ گیگا بایت فیلم.
۴.۹۵ گیگا بایت عکسای گرفته شده با دوربین.
۴.۰۷ گیگا بایت بازی.
۱.۱۹ گیگا بایت عکس.
۱۰.۵ مگا بایت.نوشته های خودم،چت ها،نوشته های جالب بقیه...
بقیه فایلام زیر یک گیگ احتمالا.شاید یکی از راه های شناخت آدما این باشه که برید هارد کامپیوترشون ببنید.من این جمله وقتی با میلاد داشتم هارد به هارد میکردم گفتم.بسکه تو هاردش چرت و پرت بود.(میلاد=آقای بلند،سرو،آقای تیز هوش)
ما که نمیتونیم دقیقا ذهن هر کسی ببینم تا متوجه بشیم چقدر از ذهنشو یه موضوع اشغال کرده.چقدر به بازی شنبه فکر میکنه یا چقدر به مناطقی که این روزا بی آبو برق هستند.ای کاش راهی بود که ذهن آدم هارو هم تا حدودی بشه اینجوری خوند.اصلا هم قصد شعاری حرف زدن ندارم،تنها اینا وقتی داشتم هاردمو مرتب میکردم به ذهنم رسید .که از هاردم مشخصه من چقدر موسیقی دوست دارم ،چقدر به عکاسی و نوشتن اهمیت میدم و....
